همه چیزمان تاریخ انقضا گرفته!! / به قلم مرضیه دادگر

مدتها پیش یادداشتی از دکتر سریع القلم خواندم با عنوان سی ویژگی یک ایرانی مطلوب ،که بسیار برایم جالب توجه بود.به واقع درآن مدل یک ایرانی مطلوب معرفی شده بود ،ایرانی با ویژگی وشاخص های مثبت،سازنده،اثربخش،بابرنامه و...با همه این اوصاف این روزها وشاید سالهای اخیر ما مزین به اوصاف وصفاتی شده ایم ،که برای یک ایرانی مطلوب آفت است. این ویژگی نمی دانم ازکی وکجا درما ریشه دوانید، ولی خوب درما واحوالاتمان خودنمایی می کند.شاید تبعات زندگی مدرن،صنعتی شدن،تکنولوژی و...کاری کرده که ما ماشینی شویم،اینکه حرف هایمان،تفکراتمان وهمینطور اعتقادات وباورهایمان مثل اجناس مصرفی مان تاریخ انقضا بگیرند،!!!
اینکه فقط تا زمان محدود ومشخصی روی حرف ها وتفکراتمان بمانیم وبعد خیلی راحت آن ها را به محاق بفرستیم.نباید کتمان کرد ما جوپذیریم وخیلی راحت تاثیرشرایط قرارمی گیریم وتصمیمات وحرف هایی را می گیریم ومی زنیم که چندی بعد برایمان پشیزی ارج وارزش ندارد وبقول ضرب المثل معروفمان می شود حاجی حاجی مکه.نمونه اش درهمین سال گذشته بود درگذشت آیت الله هاشمی،حادثه پلاسکو،حادثه قطارها و.... که به سرعت برق وباد پروفایل هایمان را تغییر دادیم،مرثیه سرایی کردیم،لایک دادیم،بیانیه های پرشور را دست به دست درفضای مجازی چرخاندیم،با خودمان خیلی عهدها بستیم،اقدام به تشکیل کمپین ها کردیم،ولی بعد از ان چه شد، بعد از مدتی تاریخ انقضای همه آن ها سر رسید ،به همین راحتی همه چیز را فراموش کردیم،عهدها،بیانیه ها،کمپین ها به ورطه فراموشی سپرده شد ،تا اتفاق ومناسبت بعدی.ما درفراموش کاری وتفکرات وحرف های تاریخ دار استادیم.وقتی حرفی میزنیم معلوم نیست تا چند ساعت دیگر روی همان حرف خواهیم ایستاد.دقیقا نمی دانم وقتی اینگونه باوری درما شکل گرفته چطور قراراست چرخ این زندگی را بچرخانیم وآینده را رقم بزنیم،اصلا هدف مان ازاین اخلاق و رفتارهای انقضادار چیست؟چه چیزی را می خواهیم ثابت کنیم ؟؟ الان مهمترین مسئله درکشوربحث انتخابات ریاست جمهوری وشوراهای شهر وروستا است.درابعاد استانی وشهری بحث انتخابات شوراها ازاهمیت ویژه ای برخورداراست.درشهر یاسوج این روزها کما فی سابق کاندیداها سودای مبارزه با طایفه گرایی را درسر می پرورانند وشعارهای پرطمطراق سرمی دهند ،که ایهاالناس بیایید براساس صلاحیت وشایسته سالاری رای دهید ولی نتیجه اظهرمن الشمس است وشعارها محدود به همین دوره است وبس،رفت تا دور بعدی، البته این مسئله بماند که گاهی سیاست دوگانه ای نیزدرپیش می گیریم وحتی قانون را فدای همین مناسبات قومی-عشیره ای مان می کنیم.
بیایید سعی کنیم با هر بادی نلرزیم، با هر اتفاقی حرفهایمان عوض نشود، برای یک بارهم که شده روی قول ها وعهدهایمان بمانیم، قدرتِ روبه رو شدن با اتفاقات ناگهانی را داشته باشیم،صورت مسئله را پاک نکنیم، دنبال بهانه و شانه خالی کردن نباشیم.چرا که با این کارهایمان فقط یک انسان سست عنصر، تاریخ دار،را در وجودمان پرورش می دهیم ،که معلوم نیست چه آینده ای انتظارمان را بکشد.بیایید ایرانی بودنمان را با شاخص های مطلوب تری به نمایش بگذاریم وانسان مسئولیت پذیرتر و متعهد تری را بار بیاوریم.

تاریخ درج :  1396/1/20

تعداد بازدیدها : 165

ارسال نظر